Doctors Chapter 9 God have mercy on us…

Doctors 

                             

“To save a man’s life against his will is the same as killing him. ” ~Horace

 

 

“Doc pwe—pwede ko po ba kayong makausap nang personal” sabi ng isang matandang lalaki kay Ike

“Eh, intern pa lamang po ako Sir!”  pagpapakumbaba niya pero isang taon na lamang naman ang nalalabi at magiging isang ganap na Doktor na din siya

“pero di ba kayo ang nag-aalaga sa anak ko…”

“ Sige po. Tatapusin ko lang po ang pagra-rounds ko at ipapatawag ko po kayo sa nurse ha.”

“OK. Salamat po Doc” mababakas ang kalungkutan sa mukha ng isang matandang lalaki.  

Siya si Mr. Gaston na may ari ng isang pabrika ng damit sa ivesoria na pang-export. May katandaan na at nasa edad sisenta na ito pero makikita pa din sa tindig  na may sinabi ito at nakaka-angat ng antas sa lipunan. May ilang taon na din ang lumipas ng maging balo ito at naiwan sa kanyang pangangalaga ang anak na may sakit na si Elena at kasama pa ang tatlong maliliit na apo dito. May apat na taon na ring pinahihirapan ng sakit na Parkinson’s Disease ang anak. Hindi malaman nila kung kailan talaga ito nagsimula at napansin na lamang nila na nakaramdam itong panginginig ng laman na ngayon ay lumala na at hindi na ito makabangon dahil sa paninigas ng kalamnan. Kung saan-saan na nila pinatingnan ang anak ngunit wala raw talagang lunas ang sakit nito at puro pangsuporta lamang upang humaba pa ang buhay. Hindi na din nakayanan ng asawa ang paghihirap ni Elena kaya’t iniwan na lamang ito sa sariling Ama kasama ang tatllong mga anak. Hindi daw niya kayang buhayin ang mga iyon at hindi rin niya kayang makisama sa biyanan nito. 

“Sir, ano po ba ang maipaglilingkod ko sa inyo” tanong ni Ike

“Doc pwede po ba sa labas tayo mag-usap at tuloy ay makapag-meryenda na din?” seryosong sagot nito

“Mukhang maselan po ang pag-uusapan natin ah! sige po at gutom na din ako.”

 “Intayin ko na lang po kayo doon sa kanto, sa Jollibee…” sabi ni Mr Gaston

“OK po…magbibihis lang ako at off-duty na rin naman ako eh.” 

Mabilis na nagbihis si Ike at tinungo ang tagpuan nila. Parang kinakabahan siya sa sasabihin ni Mr. Gaston pero hindi naman niya maisip kung ano iyon, basta nababakas niya na masyadong seryoso at parang napakahirap ng sasabihin nito na kailangang sa labas pa ng hospital sila mag-usap. 

“Doc dito po tayo sa kanto mag-usap dahil baka may makarinig sa atin.”

“Sige po…tungkol po ba saan ito at mukhang masyado n’yo akon pinapakaba!” pabirong sabi ni Ike

“Doc kasi…ganito po iyon.” at naluha na ito

“Sige po at nakikinig ako. Dahan-dahanin po ninyo…”

“A— lam ko po ang kalagayan ng aking pinakamamahal na anak na si Elena. Ilang beses ko na po naitanong sa nagpalit-palit na mga doktor sa kanya ang kondisyon niya at nanghingi na din po ako ng second opinion sa ibat-ibang hospital. Iisa po ang sagot nila…wala na daw po lunas ang sakit ni Elena at nag-iintay na lamang daw po siya ng ka—ma—tayan. Noong una po ay madalas sinasabi niya sa akin na sana daw po ay kunin na siya ng Diyos ngunit parati ko po siyang sinasabihan na kahit maubos ang pera ko ay hindi mahalaga at ipapagamot ko siya….Doc ngayon po ay hindi na niya magawang makapagsalita pero nararamdaman ko po sa mukha niya na iyon pa rin ang kahilingan niya, ang mamahinga na!” umiiyak na ng tuluyan si Mr. Gaston

“Ano po ang maitutulong ko” mahinang sagot ni Ike na taimtim na nakikingi

“Alam ko po na isa kayong mabuting Doktor kaya baka po pwede ninyong tapusin na ang paghihirap ng anak ko?! Nagmamakaawa po ako sa inyo. Tuluungan nyo po si Elena at kasama nyong matutulungan ang tatlong anak nito mangyari po ay napapabayaan ko na ang pag-aalaga sa kanila. Nauubos po ang oras ko sa pagbabantay kay Elena at alam ko na ayaw din niya itong mangyari.”

“Ngunit Intern pa lamang po ako!”

“Alam ko naman na kaya nyo po itong magawa kung gugustuhin ninyo lamang tsaka mas hindi po delikado ito para sa inyo dahil walang maghihinala sa kadahilanang estudyante pa po kayo.”

“sigurado po ba kayo dito?”

“OO…Doc kahit magkano ay magbabayad ako sa inyo para lamang matigil na ang paghihirap niya.”

“pag-isipan ninyo po munang mabuti at kung hindi magbabago ang nais ninyo ay tawagan na lamang ninyo po ako sa mobile ko… tsaka ayaw ko po na may bayad ito. Gagawin ko po iyon dahil naiintindihan ko ang nararamdaman ninyo!” binigay ni Ike ang numero ng telepono at umalis ng hindi man lamang ginalaw ang biniling pagkain para sa kanya ng matanda 

Umuwi si Ike na pagod na pagod ngunit hindi makaramdam ng antok kahit dalawang oras na ito sa higaan. Pinagdadasal niyang hindi tumawag si Mr. Gaston sa kanya. Kung ano-ano ang nakikita niya kapag pumipikit ang mga mata. Nakikita nito ang paghihirap noon ng kanyang Ina at nakikita din ngayon niya ang paghihirap ni Elena pati ng ama nito. Bakit nga ba kailangan pa maghirap ng sobra ang maysakit, ano ba ang nagawa nilang kasalanan? Kung mamamatay din lamang ay bakit hindi yung agaran na at kailangan pang pagdusahan ito ng napakatagal na panahon. Sobrang pagkaawa ang nararamdaman ni Ike ng mga oras na iyon. Umaga na nang dalawin ng antok. 

Kringggg…

Antok pang inabot ni Ike ang telepono. Alas-tres na iyon ng hapon.

“Sino ito.”

“Doc si Mr Gaston ito.”

“Oh, Mr. Gaston…. siguro naman ay napag-isipan nyo na po na hindi na natin gagawin iyon?”

“Doc…ituloy na po natin at sigurado po ako…”

 Alas-onse ng gabi nang magtungo ang isang anino sa kuwarto ni Elena. Hindi na ito kumatok marahil ay ayaw nitong makadistorbo sa mga nurse na nakaidlip sa may Nursing Station. Animo’y pagod at puyat na ang mga ito. Tuloy-tuloy itong lumapit ng marahan sa pasyente. Nakapikit at hindi gumagalaw si Elena. 

“Elena ako ang Doctor mo at napag-utusan ako ng ama mo na ibigay na ang matagal mo ng kahilingan, ang magpahinga na ng tuluyan… gusto mo ba ito? kung OO ang sagot mo ay pisilin mo ang kamay ko” tanong ng anino

“Uhmmmm…” pinisil ng hinang-hinang mga kamay ni helen ang inilapit na kamay ng kausap nito

“OO at naiintindihan ko. Sige na at ibibigay ko na ang gamot sa dextrose mo. Matulog ka na at hindi ka na muling gigising pa… matatapos na ang paghihirap mo. Paalam Elena…” nakita nito na maaliwalas na ang mukha ni  pagkatapos itusok ang gamot dito at saka mabilis na tumalikod 

Pagkatapos nang pangyayaring iyon ay agad na nagpalipat si Ike ng destino. Nalipat siya sa Laguna Hospital at hindi na muling nagpakita o nakipag-ugnayan pang muli kay Mr. Gaston. Wala namang nakaalam kung ano ang talagang ikinamatay ni Elena. Lumabas na lamang sa death certificate nito na namatay  sa kumplikasyon sa sakit sa puso o heart attack. Nais suriin ng Hospital kung ano ang totoong dahilan ngunit hindi na iyon pinahintulutan pa ni Mr. Gaston at sinabing hayaan na nilang manahimik ang anak nito. Masaya na daw ito marahil kapiling ng Diyos…

 “Lolo alam ko po na nahihirapan na kayo sa kalagayan ninyo, ako po si Ike ang doktor ninyo. Meron po ba akong maitutulong sa paghihirap ninyo?… pisilin lamang po ninyo ang kamay ko…”

 Ilan lamang iyan sa mga boses na naririnig sa mga kadiliman ng gabi sa loob ng Laguna Hospital. Sa umaga ay mga iyak at panaghoy ng kamag-anak ng naulila nito ang malakas na bumabasag sa katahimikan ng lugar na iyon. Ang ilan naman ay umiiyak ngunit nag-sasabi na salamat po Diyos ko at natigil na ang paghihirap niya, salamat po! 

 itutuloy… (malapit na ang katapusan) 

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

Jack Kevorkian  (born on  May 26,1928)  is a former American Pathologist. He is most noted for publicly championing a terminal patient’s rght to dievia euthanasia; he claims to have assisted at least 130 patients to that end. He famously said that “dying is not a crime.”

Between 1999 and 2007, Kevorkian served eight years of a 10-to-25-year prison sentence for second-degree murder. He was released on june 1, 2007, on parole due to good behavior.

Author: dyeppri
Author’s Bio/Notes: with copyright law.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: