Doctors (a novel) Chapter 2- Glenda

Doctors

By: Dyeppri

 

 

“The worst thing about medicine is that one kind makes another necessary.”

 ~Elbert Hubbard

 

 

Chapter – 2     Glenda

 

 

“James ano ba ang lalaruin natin ngayon?”

 

“Doktor-doktor-ran at ako ang doktor at ikaw naman ang batang may sakit”

 

“Bakit ba palagi nalang ‘yan? Kakasawa na at ‘di naman ako sakitin eh!”

 

“Kasi paglaki ko gusto ko maging isang magaling na doktor”

 

“Bakit naman?”

 

“Hindi kasi inalagaan ni Doktor Suarez ang kapatid ko na si Jun-jun!”

pahikbing sabi ng batang lalaki

 

“Ikaw naman Glenda, ano gusto mo?”

 

“Eh, ah… hmmm… ‘di ko alam basta ang alam ko ay gusto kitang makasama at walang iwanan. Di ba promise mo ‘yun sa akin na walang iwanan?!” 

 

“OO at tatandaan ko po iyong promise natin sa isat-isa. Pero teka pwede naman yata maging dancer ka sa kabaret dyan sa ilaya kagaya ni Burlesa…hahahah!” tuksong sabi nito sa kaibigan kasi nga naman napakalambot ng katawan nito ng minsang sumayaw sa school

 

“sira-ulo! ayaw ko na sayo- – – ayaw ko na! pangit-baho-pangit” ganyan sila na away-bati. Nakakatuwang pagmasdan ang away ng mga bata.

 

Nag-iisang anak lamang si Glenda ng negosyanteng pamilya-Ty. OO, may dugong intsik nga si Glenda kaya mestisang maituturing. Kapansin-pansin naman iyon sa balat niya na kutis porselana sa kaputian disin nga lamang at hindi ito marunong mag-ayos. Kilos lalaki pa kamo. Lumaki kasi ito sa pabayang yaya at alam lamang ay bantayan siya upang hindi masugatan sa paglalaro ay sapat na iyon sa yaya nito.

 

Ang pamilya Ty ang may ari ng tatlong palapag na Century Mall sa bayan na inu-upahan naman ng ibat- ibang mga nagnenegosyo duon. Iyon na nga yata ang pinakamalaking Mall sa bayan ng Sariaya. Mabagal kasi ang pag-unlad ng bayan nila ngunit kabaligtaran naman ng tuloy-tuloy na pag-unlad ng kabuhayan ng pamilya Ty. Tuloy-tuloy lang sa pagtanggap ng bayad sa renta ang ginagawang trabaho ng ama ni Glenda sa maliit na opisina nito na matatagpuan sa  basement ng gusali.

 

Mabait talagang maituturing ang mga magulang ni Glenda. Kahit may dugong intsik at nakaka-angat ng estado sa buhay ay hindi sila epokrito. Mapapansin ito sa pagturing nila kay James bilang matalik na kaibigan ng anak na siguro’y sa kadahilanang galing din naman sa simpleng mga tao ang kanilang ikina-angat ng buhay.

 

Masipag mag-aral si Glenda kahit noong nasa elementarya pa lamang ito. Kung hindi rin lang kalaro ang kaibigang matalik ay wala itong ginagawa kundi mag-basa na halos mamemorya na ang buong libro. Walang sawa at walang tigil sa pag-babasa. Sa isip nya ay ayaw niyang papatalo kay James. Minsan kasi ay nagpataasan silang dalawa at sobrang tukso ang inabot niya mula sa kaibigan. Birong-tukso na tumanim sa murang isipan niya.

 

“Wala ka na ngang ginagawa sa bahay ninyo kundi kumain at matulog pero hindi mo pa din mataasan ang mga grades ko!” sinasabi ni James ng pabiro ngunit alam naman nitong masakit iyon pero sinabi parin niya para ayusin nito ang pag-aaral.

 

“Tingnan lang natin sa susunod kung sino ang mabobokya!”

 

Mga ilang araw na hindi nagpakita si Glenda sa kaibigan dahil sa pagkapahiya nito. Walang inatupag ito kundi ang magbasa ng mga libro niya. Halos tapusin nito ang mga pahina at sagutin lahat ng mga tanong sa exercises.

 

Nagkabati naman agad sila matapos lang ang ilang araw dahil ganoon lang naman ang tampuhan nila. Wala ng sorry-sorry, hindi na importante kung sino ang may mali o nasa tama. At hindi na namamalayan na nagtatawanan na muli ang mag-bestfriend.  Away-bata lamang talaga. Sabagay hindi naman nila kayang matiis ang isat-isa.

 

Kelangan nila sa oras ng mga na kalungkutan ang kalinga ng bawat isa. OO nga’t mga bata pa lamang sila pero marunong naman na silang maghanap ng atensyon at pagmamahal na hindi nagagawa ng kanilang mga magulang… Ang ama ni james ay parating lasing kung umuwi at ang asawa naman nito’y busy sa pagtitinda sa gulayan, ang magulang naman ni Glenda ay gayundin na walang oras sa kanya. May katulong at yaya naman daw ito kaya’t sapat na iyon. Masmahalaga daw ay naibibigay nito ang lahat ng mga pangangailan ng anak. Hindi alam ng kanilang mga magulang na sa kalooban ng dalawang bata ay may sama ng loob ang mga ito ngunit talagang mababait sila at marunong umintindi kayat’di na pinasin iyon.

 

Hindi nga nabigo si Glenda at naungusan nito sa Second Quarter si James. Ang huli ay nagka-average ng 96 at ang una ay 97.2 naman. Halos walang mali sa lahat ng test examinations ni Glenda. Hindi naman iyon ikinabahala ng lalaki sapagkat madami itong iniisip, mga problema sa pamilya nito tulad na madalas na pagtatalo ng ama’t ina. Samantalang si Grace ay parating solo lamang sa kwarto at may tagapag-timpla pa ng gatas kapag nag-aaral. Kung hindi niya bubuksan ang radyo o lalakasan ang boses niya sa pagme-memorya ng mga aralin ay nakakabingi ang katahimikan sa kanilang malaking bahay. Pinagbabawal kasi ng mga magulang  nito ang tsimisan sa loob ng mga katulong dahil malas daw ito sa negosyo.

 

Nang sumunod na taon ay ipinakilala sa klase nila ang batang mala-kastilain ang mukha, si Ike Bautista.

 

“Class quiet…. this is your new classmate. His name is Ike Bautista. The one and only SON OF OUR GOOD MAYOR” pakilala ng titser nila

 

Tahimik lamang si Ike ng mga sandaling iyon. Bakas sa mukha ang hiya sapagkat parati na lamang siyang iniu-ugnay sa ama nito. Siya ang anak ni Mayor…siya ang anak ni Mayor… parating ganyan. Nawawalan na siya ng sariling pangalan.

 

Duon ay agad napansin ni Glenda ang kalungkutang itinatago ni Ike kayat siya na mismo ang gumawa ng paraan upang maging kaibigan ito tutal naman ay kilala din ang pamilya Ty sa kanilang lugar. Magka level kung baga.

 

“Hi Ike!” bati niya ng may ngite “Ako si Glenda at ako ang president ng klase. Kung gusto mo dito ka na sa tabi ko maupo ng mapakilala kita mamaya sa lahat?

 

“Salamat” maiksing sagot nito

 

Mabait talaga si Glenda at marunong siyang makiramdam sa damdamin ng ibang tao kaya marami ang gusto siyang maging kaibigan at problema nga lamang ay masyado naging sarado sa ibang tao ang pakikipagkaibigan niya kay James. Sila lamang talagang dalawa marahil ay sa kadahilanang seloso silang pareho. Ayaw nilang nakikitang nakikipag-usap ang bawat isa sa ibang ka-klase kundi rin lamang ito tungkol sa pag-aaral nila. Nguni’t sa pagkakataong ito ay nararamdaman niyang makakasundo nila ang bagong kaklase. Magugustuhan din siguro siyang maging kaibigan ni James. Ang tanong nga lamang ay magustuhan kaya ni Ike si James gayong hindi ito matatawag na isang mayaman o may estado sa lipunan na kagaya nila.

 

Hindi naman nagkamali si Glenda at naging tatlo na silang magkakasama ngayon. Sa lahat ng oras at pagkakataon ay magkakasama sila. Pataasan sila ng mga grades kaya lalong sumipag siya sa pag-aaral. Bata pa ngunit marunong ng magpuyat sa pag-aaral. Madalas nga siyang mapagsabihan ng magulang kapag umuuwi ang mga ito sa madaling araw at gising pa siya. Tama na daw iyon dahil siya naman ang nangunguna sa klase dahil taon- taon ay siya ang first honor. Ngunit sa isip niya ay hindi pa sapat lalo’t andyan na si Ike na may katalinuhan din naman at nakakalamang pa dahil Mayor ang ama nito. Walang tigil ang mga project ni Mayor sa paaralan, pagpapatayo ng mga bagong silid aralan at pagpapaganda dito. Inisip na lamang niya na talagang trabaho naman iyon ng ama ni Ike kayat siya pa din ang alam niyang magiging valedictorian sa pagtatapos ng elementarya. Siya naman talaga dahil siya ang nangunguna at pumapangalawa pa nga si James, pangatlo lamang si Ike sa klase. Siya pa ang presidente at kay daming extra curricular activities na sinasalihan. Andyan ang Science at Math club tsaka Dance club pa niya.

 

Mabilis na natapos ang elementarya nila at bukas ay malalaman na kung sino ang sasabitan ng pinakamataas na parangal. Bulung-bulungan na ang mga mag-aaral kung sino. May nagsasabi na si Glenda daw dahil siya ang nakakuha ng apat na beses ng first honor award, may nagsasabi naman na si James dahil likas na matalino ito at siya ang nagpapanalo sa school nila sa laban sa Inter-school Quiz Bee Battle noong nakaraang taon, at may nagsasabi din na si Ike dahil sa Ama nito at mga proyektong walang tigil para sa paaralan.

 

Ang araw ng pagtatapos…

Isa-isang nagmartsa ang mga estudyante at tuwang-tuwa naman ang mga magulang. Maliban sa ama ni James na na-andoon din ngunit napansin agad ni Glenda na lasing nanaman ito kaya pala malungkot ang kaibigan.

Naka-amerkana naman ang Mayor nangmakita niya at walang tigil ang utos nito sa mga alalay niya upang kunan ng mga litrato ang anak. Bakas din sa mukaha ang pananabik ngunit tila alam na nito kung sino ang magiging valedictorian dahil sa dami ng mga inimbitahang manood na mga taga-suporta niya.

 

Tumayo ang Principal ng paaralan upang tawagin na ang mga sasabitan ng parangal.

 

“Our valedictorian for the Class of 1985 is… The SON of our Good MAYOR…

Ike Bautista…” palakpakan ang mga tagasuporta ni Mayor…hiyawan!

 

Sa pagkasabi ng mabilis ng mga katagang iyon ay magkasabay na tumayo si Ike at Glenda. Umaasa kasi si Glenda na siya ang makakakuha noon ngunit hindi…hindi pala siya. Hindi pangalan niya ang narinig niya. Napahiya siya.Tumulo ang mga luha na napansin ni James at agad napatayo din upang lapitan ang kaibigan para damayan.

 

Okey na din dahil kaibigan naman na nila si Ike. Pinanood na lamang nilang magkawak kamay si Ike na naglalakad ng nakayuko papunta sa nag-aantay na Mayor sa gitna ng entablado. Napakatagal nila duon. May limang minuto yata dahil sa patuloy na picture taking at video cam recording.

 

Naging Salutatorian si Glenda at First Honorable Mention naman si James.

 

Kanya-kanyang party na ang pinuntahan ng mga mag-aaral.

 

Sa High School ay magkakasama pa din silang tatlo. Kinalimutan na nila ang mga mapapait na nangyari noong graduation. Dito ay tuloy tuloy na ang dibdiban sa pagsusunog ng kilay upang makamit ang tunay na Valedictorian. Malapit na kasing matapos ang termino ni Mayor at kelangang mamahinga nito panandalian. ‘Yun ang batas ng COMELEC. Hangang tatlong term lamang. Pinagbuti ni Glenda ang pag-aaral na gaya ng dati o higit pa dito. Napansin niyang halos pantay pa din sila sa mga grades ni James. Tapos na kasi ang pagiging Lasenggo ng ama. Nagbago na siya ng mamatay ang asawa nito na si aling Marta. Pag-aaral na lamang ang inaasikaso ni James. Masaya si Glenda dahil nakikita na niyang madalas nakangite at maaliwalas na ang mukha ng kaibigan.

 

Samantalang si Ike ay hindi din papahuli. Masaya na din ito at tanggap na ang pagiging anino niya sa ama nito. Kadikit parati ang pangalan sa kanya. Ayos lang daw dahil dalawang taon na lamang naman sa serbisyo ito at malamang na ang tiyuhin niyang Vice-mayor ang papalit.

 

Patas ang labanan sa pag-aaral ang patuloy na nasa-isip ni Glenda. Tanggap naman niya na masmabilis talagang magmemorya si James. Unang libro pa lamang ang ni-re-review nila ay nasa pangalawa na si James ng minsang sa bahay niya ito nag-aral at inabot sila ng umaga. Antok na antok na siya ngunit titig na titig pa din sa libro ang kaibigan, walang kakurap-kurap ito! Duon nasabi niya sa sarili na “ siguradong siya na ang magiging valedictorian sa high school namin, masaya ako para sa kanya.” at tuluyan na siyang pumikit at nakatulog.

 

Mabilis ang mga pagpapalit ng araw at buwan. Puyatan sa araw at gabi.

Dumating muli ang pagtatapos ng High School Batch ngunit hindi tulad noong nasa elementarya pa sila na may suspense. Ngayon alam na alam na na si James ang Valedictorian na may general average na 98.3 at sumunod si Glenda na may 94.5 at pangatlo si Ike na mayroong 93.1. Malayo ang pagitan ng una kay Glenda at halos dikit lang naman sila ni Ike.

 

“Congrats Bestfriend and you really deserve this!” na abot tenga ang ngite ni Glenda ng abutin ang kamay ni James. Naghawak-kamay sila at wala ng bitawan hanggang sa pag-uwi nila sa bahay ni Glenda upang duon gawin ang party na bigay sa kanilang tatlo ng pamilya Ty at dating Mayor Bautista.

 

“Salamat…salamat Glenda…” tugon nito

“Hindi pa tapos ang laban natin at may kolehiyo pa bestfriend! babawi ako..hahahah”

 

Next Week ay ibang yugto ng pakikipagdimaan… digmaan ng utak sa kolehiyo ng pre-Med nila patungo sa pagiging ganap na manggagamot… ang matawag na doctor!

 

 

itutuloy….

 

Chapter- 3 Ike

Chapter 4 – (di pa alam eh)

Chapter 5 – (no idea pa…)

 

 

 

 

Doctors

By: Dyeppri

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: